0 oy
Filozoflar kategorisinde (15.7k puan) tarafından

Giordano Bruno hayatı ve felsefesi hakkında bilgi aşağıda kapsamlı şekilde verilmiştir.

1 cevap

0 oy
(15.7k puan) tarafından
 
En İyi Cevap

İtalyan filozof Giordano Bruno, soylu bir ailenin çocuğuydu; edebiyat ve fel­sefe çevreleriyle erkenden ilişki kurdu. On yedi yaşında, dominikenlerin Napoli’deki manastırlarından birine girdi ve orada thomasçılığı, eski ve yeni filozofları inceledi. Herakleitos’u ve Demokritos’u okudu ve çok etkilendi. Roma’da din sapkınlığıyla suçlanınca (1576), Cenevre’ye kaçtı, ama orada da calvincilerle çatıştı; Toulouse’a ve Paris’e gitti; Sorbonne Üniversitesi’nde bir kürsü elde etti (1582). Avrupa’da do­laştı, daha sonra soylu bir kişi olan Mocenigo tarafından Venedik’e çağırıldı; ora­da, Galilei ile görüştü. Ama Mocenigo, Bruno ile çatıştı ve onu papalığa teslim et­ti. işkence gördüğü halde, sonsuz evren görüşünün din sapkınlığı olduğunu kabul etmeyen Bruno ölüme mahkûm edildi ve Roma’da Campo dei Fiori meydanında di­ri diri yakıldı.

Giordano Bruno’nun düşüncesi, genel olarak, Platonculuk ile Aristotelesçiliğin, Kopernik’in tezlerinin geliştirilmesine (ça­ğına göre çok ileri bir geliştirmedir bu) da­yanan bir eleştirisidir. Kopernik’te çağ dı­şı sayılabilecek ne varsa hepsini bir yana atan Bruno, onun buluşunun bütün man­tıksal sonuçlarını ortaya koydu ve bu so­nuçları hümanist felsefenin olumlu yanla­rıyla zenginleştirdi. Nitekim Yeryüzü’nün, evrenin merkezinde bulunmadığını ve Aristoteles evrenbiliminde Yeryüzü’nü sar­dığı ileri sürülen kürelerin bir hayal oldu­ğunu söyledi. Ona göre, güneş sistemi­nin ötesinde başka yıldızlar ve başka ge­zegen sistemleri uzanıyor ve bunlar son­suz bir evren oluşturuyordu, iki sonsuz gerçeklik (evren ve Tanrı) mantıksal ola­rak bir arada bulunamayacağına göre Bruno, Tanrı’nın ve evrenin birbirinden farklı iki töz olmadığı, ama aynı gerçekli­ğin iki sonsuz görünümü olduğu sonucu­na varıyordu.

Böylece, Giordano Bruno’nun felsefesi bir tümtanrıcılık olarak ortaya çıkıyor ve kendisine yöneltilen din sapkınlığı suçla­ması buradan kaynaklanıyordu. Ama Bru­no bu yolda daha da ileri gitti: bu sonsuz gerçekliğin iki “ilke”den oluştuğunu söy­ledi: bütün şeyleri yöneten, harekete ge­tiren, canlandıran biçimsel (formel) ilke ya da evren ruhu ve bu şeylere varoluş ka­zandıran maddesel ilke. Gerçekliğin teme­li de, bu iki ilke arasında herhangi bir kademeleşme olmaksızın, atomlardan, ya­ni ruh ve madde birimlerinden kurulmuş­tu. Bruno’nun maddecilikle niçin suçlan­dığını, buradan anlayabiliriz.

Başlıca yapıt­ları:

  • Candelaio” (Şamdancı), 1582;
  • La cena de le ceneri, 1584;
  • Della causa” principio et uno (Neden, ilke ve birlik üze­rine), 1584;
  • Spaccio de la bestia trionfarı- te, (1584);
  • De l’infinito urıiverso et mundi (Sonsuz evren ve dünyalar üzerine), 1585;
  • De gl’heroici furori (Yiğitçe öfkeler üzeri­ne), 1585. “

İlgili sorular

0 oy
1 cevap
26, Mart, 26 İnkılap Tarihi kategorisinde Konu Admini (15.7k puan) tarafından soruldu
0 oy
1 cevap
9, Nisan, 9 Felsefe kategorisinde Konu Admini (15.7k puan) tarafından soruldu
0 oy
1 cevap
8, Nisan, 8 Coğrafya Bilimi kategorisinde misafir tarafından soruldu
0 oy
1 cevap
8, Nisan, 8 İnkılap Tarihi kategorisinde Konu Admini (15.7k puan) tarafından soruldu
0 oy
1 cevap
25, Kasım, 2020 Felsefe kategorisinde Konu Admini (15.7k puan) tarafından soruldu
...